صنایع دستی روبینا
آموزش،نمایش و فروش صنایع دستی
آموزش،نمایش و فروش صنایع دستی
ما، نادیا شاهرخی و رامینا غفاری، با پیشینههایی متفاوت اما مکمل در حوزهی طراحی و رودوزی، مسیر هنری مشترکمان را بر پایهی گفتوگوی میان سنت و معاصر بنا کردهایم. نقطهی آغاز همکاری ما، علاقهی مشترک به هنرهای دستی ایرانی و پرسشی مداوم بود: چگونه میتوان ریشههای فرهنگی را در قالبی نوین و جهانی بازآفرینی کرد؟ نادیا با تخصص در طراحی الگوها و ترکیببندی رنگ، بُعد مفهومی و بصری آثار را شکل میدهد، و رامینا با تسلط بر دوخت و رودوزی، این ایدهها را به عرصهی عینی و اجرایی میآورد. حاصل این همافزایی، آثاری است که از دل سنتهای ایرانی برخاسته اما در بستر معاصر و میانرشتهای جان تازه میگیرد. هنر برای ما یک همکاری زنده است؛ مسیری که در آن «طرح» و «رشته» در هم میتنند و به زبانی مشترک برای روایت فرهنگ و هویت بدل میشوند.
گروه ما با تمرکز بر آثار میانرشتهای، تلاش میکند نوآوری و مهارت فنی را همزمان به نمایش بگذارد. هر اثر، بازتاب تجربههای گذشته و تکنیکهای اصیل است و به زبان بصری مشترک ما در طراحی و رودوزی وفادار است.

هنرمندی هستم که سرچشمهی الهامم را در خاطرات کودکی و تجربههای زیستهام در بستر فرهنگهای گوناگون مییابم. کودکیام در میان کوچهباغهای سامان، نسوج و قالیهای مادربزرگ و موسیقی و ادبیات خانواده شکل گرفت. بعدها با سفر به شهرها و کشورهای مختلف و تجربهی زیستن در تلفیق دو فرهنگ متفاوت، نگاه تازهای به جهان پیدا کردم. این تجربهها مرا به سمت آثاری سوق داد که هیچکدام تکراری نیستند؛ هر اثر روایتی است از خاطره، فرهنگ و جستجوی فردی.
برای من هنر پلی است میان گذشته و اکنون، درونیات و جهان بیرون؛ تلاشی برای گفتوگویی بینفرهنگی که ریشه در تجربههای زیسته دارد اما به افقی جهانی میاندیشد

هنرمند ایرانی با بیش از ۱۴ سال تجربه در حوزهی هنرهای سنتی هستم. آغاز مسیرم با تذهیب و نگارگری بود، اما دغدغهی اصلی من همیشه پیوند دادن این هنرهای اصیل با زندگی امروز بوده است. با گذر از دورههای مختلف طراحی سنتی و رودوزیهای ایرانی همچون پتهدوزی، بخارادوزی و سیاهدوزی، توانستم نقوش سنتی معماری و کاشیکاری را وارد دنیای دوخت کنم و به طرحهایی تازه و کاربردی دست یابم.
هدفم این است که با ترکیب تجربههای سنتی و دانش نساجی، زبان هنر رودوزی را به حوزهی مد و فشن معاصر بیاورم؛ جایی که سنت نه تنها بهعنوان میراث، بلکه بهعنوان زبانی زنده و جهانی دیده شود